پیدا کردن مزار شاعران و نویسندگانی که نقشی در شکل گیری دنیای خیالی و ادبی هر یک از ما داشته اند، جذابیت زیادی دارد. خصوصا که قبول بعضی از آنها ناشناخته مانده و کمتر کسی به سراغ آنها می رود. بعضی ها هم اصلا مشخص نیست که کجا دفن شده اند، مثل شاعر معاصر، فرخی یزدی. برخی دیگر نیز مثل امام محمد غزالی فقط مقبره ای منسوب به آنها وجود دارد.

 

ظهیرالدوله

در یکی از مناطق خوش نشین شهر تهران، انتهای یک کوچه، یک در قدیمی آهنی وجوددارد که بین آن همه ساختمان بلند و زیبا، شما را راهی یک آرامستان متفاوت می کند، با کلی درخت و زیبایی های بکر. فقط یادتان باشد که رفتن به ظهیرالدوله همیشه امکان پذیر نیست. عموما پنج شنبه ها در آرامستان را برای بازدید عموم باز می گذارند.

ظهیرالدوله دیدنی تر از آن چیزی است که فکرش را بکنید. آنقدر شاعر و نویسنده و محقق آنجا دفن شده اند که انگار محفل ادبی همیشگی برای خودشان به پا کرده اند. مزار ملک الشعرای بهار با آن مقبره سفیدرنگ و ستون های بلند، دقیقا یادآور ابهت این مرد در حوزه های متفاوت ادبی و سیاسی است که انگار حتی بعد از وفاتش هم چند سر و گردن بالاتر از دیگران قرار دارد. کمی پایین تر هم مرحوم رشید یاسمی دفن شده است.

بعد هم آرامگاه رهی معیری با کلی شعر و کمی جلوتر قبر بی ادعای فروغ فرخزاد و کمی آن طرف تر ایرج میرزا و...
یادتان باشد، در ظهیرالدوله اگر کسی زد زیر آواز و اگر کسی مجموعه شعری در دستش بود و مشغول شعرخوانی برای خودش یا دیگران بود، یعنی شرایط کاملا عادی است و هم چیز طبق روال تمام روزهایی که ظهیرالدوله باز است، سپری می شود.

1394/11/14

چرا ساکت نشستی؟! عضو کاریزما شو یا اگر عضو هستی وارد سایت شو و توی بحث شرکت کن.

میوا، میوه های دستچین! آنلاین!
کانال تلگرام کاریزما

گفت و شنود

لوگوی جشنواره وب و موبایل ایران